اصطلاحات محصولات فولادی برای سازه های فولادی

اصطلاحات محصولات فولادی

1.1 فولادهای ساختاری کربنی

فولاد کم کربن- مناسب برای سازه های مهندسی جوش داده شده و پیچ و مهره ای. بر اساس استاندارد ملی فعلی "فولاد ساختاری کربن" GB/T 700، چهار گرید وجود دارد: Q195، Q215، Q235، و Q275، با حداکثر محتوای کربن 0.12٪ تا 0.24٪.

1.2 فولادهای سازه ای کم-آلیاژی بالا-استحکام

فولادهای آلیاژی مناسب برای سازه های مهندسی عمومی با افزودن مقدار کمی از عناصر آلیاژی (در مجموع بیش از 5٪) به فولاد کربنی برای بهبود عملکرد و افزایش استحکام ساخته می شوند. طبق استاندارد ملی فعلی «فولاد سازه‌ای کم‌آلیاژی-استحکام کم-فولاد سازه‌ای GB/T 1591، هشت درجه وجود دارد: Q355، Q390، Q420، Q460، Q500، Q550، Q620، و Q690.

1.3 فولادهای سازه ای هوازدگی (فولادهای ساختاری مقاوم در برابر خوردگی اتمسفر)

فولادهای ساختاری فولادهای کم آلیاژی هستند که دارای مقدار کمی عناصر آلیاژی مانند مس (Cu)، فسفر (P)، کروم (کروم) و نیکل (Ni) هستند تا یک لایه محافظ روی سطح تشکیل دهند و مقاومت در برابر خوردگی جوی آن را بهبود بخشند. این فولادها برای استفاده در سازه های مهندسی مانند پل ها و ساختمان ها مناسب هستند. طبق استاندارد ملی فعلی GB/T 4171، "فولاد سازه ای هوازدگی"، چهار درجه فولاد با هوازدگی بالا وجود دارد: Q265GNH، Q295GNH، Q310GNH، و Q355GNH. و هفت گرید جوشکاری فولاد هوازدگی: Q235NH، Q275NH، Q295NH، Q355NH، Q415NH، Q460NH، Q500NH، و Q550NH.

1.4 میخ پنیر

یک پیچ مخصوص ساخته شده از فولاد پیچ ​​پرچ (ML15). انتهای میله مجهز به یک گره راه اندازی قوس-آلومینیوم است که می تواند با استفاده از تجهیزات تخصصی جوشکاری تحت فشار، مستقیماً به سطح جزء فولادی در ساختار کامپوزیت جوش داده شود. این به عنوان یک عضو برشی یا لنگر برای کار کردن فولاد و بتن پس از ریختن بتن عمل می کند.

1.5 قدرت تسلیم
شدت تنش در مرز بین حالت های الاستیک و پلاستیک روی منحنی تغییر شکل کشش{0} فولاد. این پایه اساسی برای درجه مقاومت گریدهای فولادی و پایه مهمی برای تعیین مقاومت طراحی سازه های فولادی است.

1.6 استحکام کششی
بالاترین نقطه تنش روی منحنی تغییر شکل کشش فولاد در زمان شکستن نمونه. این نشان دهنده ظرفیت نهایی فولاد برای تحمل بارهای ساکن و میزان ذخیره ایمنی پس از تسلیم است. همچنین مبنای اساسی برای محاسبه مقاومت خستگی و مقاومت فشاری موضعی فولاد است.

1.7 درصد ازدیاد طول بعد از شکست
درصد ازدیاد طول باقیمانده یک نمونه کششی فولادی پس از شکست به طول گیج اصلی.

1.8 درصد کاهش مساحت
حداکثر کاهش سطح مقطع-نمونه کششی فولادی پس از شکست، به صورت درصدی از سطح مقطع- اولیه بیان می‌شود.

1.9 انرژی جذب شده ضربه
انرژی ضربه جذب شده در واحد سطح یک نمونه فولادی در هنگام شکست. این نشان دهنده توانایی فولاد در مقاومت در برابر شکست شکننده تحت بارهای ضربه ای است و یک شاخص اساسی برای چقرمگی فولاد است.

1.10 نسبت استحکام تسلیم به استحکام کششی
نسبت استحکام تسلیم فولاد به استحکام کششی آن. مقدار کم یا زیاد نشان‌دهنده حاشیه ایمنی بین تسلیم شدن و شکست پلاستیک است و یک شاخص مهم شکل‌پذیری فولاد است.

1.11 ورق فولادی با مشخصات ضخامت از طریق-
این به صفحه فولادی کشته شده با مقاومت پارگی لایه ای بهبود یافته در جهت ضخامت اشاره دارد که با کنترل دقیق محتوای گوگرد (S کمتر یا مساوی 0.01٪) برای کاهش عیوب گنجاندن به دست می آید. طبق استاندارد ملی فعلی GB 5313، «ضخامت-ویژگی‌های جهت صفحه فولادی»، سه درجه وجود دارد: Z15، Z25، و Z35.

1.12 معادل کربن
زمانی که فولاد کم آلیاژ{0}شامل چندین عنصر باشد، محتوای عناصری که بر قابلیت جوشکاری تأثیر می‌گذارند، طبق یک فرمول استاندارد به معادل‌های کربن تبدیل می‌شوند. مجموع اینها معادل کربن است که یک شاخص کمی مهم برای ارزیابی جوش پذیری فولاد است.

1.13 عادی سازی
یک روش عملیات حرارتی که در آن فولاد بالاتر از دمای بحرانی گرم می شود تا ساختار داخلی آن به طور کامل به یک آستنیت یکنواخت تبدیل شود و به دنبال آن خنک شدن طبیعی در هوا صورت گیرد. نرمال کردن، اندازه دانه فولاد را تصفیه می کند و خواص مکانیکی کلی آن را بهبود می بخشد.

1.14 خاموش کردن و معتدل کردن
یک فرآیند عملیات حرارتی که در آن فولاد خاموش می شود و سپس در دمای بالا گرم می شود. کوئنچ شامل حرارت دادن فولاد تا بالاتر از AC3 (کمترین دمایی است که در آن تمام فریت ها هنگام گرم شدن در فولاد هیپویوتکتوئیدی ناپدید می شوند)، نگه داشتن آن برای مدت کافی و سپس سرد کردن سریع آن در یک محیط خنک کننده (مانند آب یا روغن). اعتدال در دمای بالا شامل حرارت دادن فولاد تا کمتر از AC1 (دمایی که در آن تبدیل فاز تعادلی اتفاق می‌افتد) پس از خاموش کردن، نگه داشتن آن برای مدت کافی و سپس سرد کردن آن تا دمای اتاق با سرعت خنک‌سازی خاص است. تمپر کردن اندازه دانه فولاد را اصلاح می کند، تنش های پسماند را حذف می کند و خواص مکانیکی جامعی مانند استحکام، شکل پذیری و چقرمگی را بهبود می بخشد.

1.15 فرآیند کنترل ترمومکانیکی

در طول فرآیند نورد گرم، یک فرآیند نورد خاص، تغییر شکل نهایی فولاد را در یک محدوده دمایی خاص کنترل می‌کند تا به خواص بهینه‌ای دست یابد که تنها از طریق عملیات حرارتی به دست نمی‌آیند.

1.16 قطر-به-نسبت ضخامت

نسبت قطر به ضخامت لوله فولادی. برای لوله های فولادی جوش داده شده، نسبت قطر بسیار کوچک-به-به ضخامت می تواند به طور قابل توجهی اثرات نامطلوب سخت کاری سرد را افزایش دهد.

1.17 اندازه دانه

اندازه گیری اندازه دانه ها در ریزساختار فولاد. هرچه این مقدار بیشتر باشد، پالایش دانه بهتر است، که به نوبه خود چقرمگی، مقاومت در برابر شکست و جوش پذیری فولاد را بهبود می بخشد.

1.18 شاخص مقاومت در برابر خوردگی
این شاخص که با استفاده از یک فرمول پیش‌بینی توصیه شده بر اساس محتوای عناصر موجود در فولاد که بر مقاومت در برابر خوردگی تأثیر می‌گذارند محاسبه می‌شود، مقاومت به خوردگی فولاد را به صورت کمی ارزیابی می‌کند. هرچه این مقدار بیشتر باشد، مقاومت در برابر خوردگی بهتر است.

1.19 آبکاری ورق فولادی

این ورق فولادی یک ورق (نوار)-نورد سرد (نورد گرم)-نورد شده (نوار) ​​است که یک پوشش فلزی روی سطح آن اعمال شده است. ورق فولادی-گالوانیزه داغ (آلومینیوم-روی) معمولاً در ساخت و ساز استفاده می شود.

1.20 پوشش ورق فولادی

این ورق فولادی یک محصول ورق فولادی پوشش‌دار (رنگی-روکش‌شده) است که با اعمال مداوم یک پوشش ارگانیک (حداقل دو لایه در قسمت جلویی) روی یک بستر از قبل درمان‌شده (ورق آبکاری شده) و سپس پخت و پخت تولید می‌شود.

1.21 نمونه

نمونه‌ای که از یک لایه فولادی بریده شده و به شکل و اندازه خاصی برای آزمایش خواص مکانیکی فولاد پردازش شده است. می‌توان آن را به نمونه‌های دایره‌ای و مستطیلی، نمونه‌های عرضی و طولی، و نمونه‌های طول سنج متناسب و غیرمتناسب دسته‌بندی کرد.

1.22 تجزیه و تحلیل ملاقه

تجزیه و تحلیل ترکیب شیمیایی نمونه ای که از ملاقه قبل از ریختن فولاد مذاب گرفته شده است. این به طور کلی به عنوان پایه ای برای تعیین ترکیب شیمیایی در هنگام سفارش و تحویل استفاده می شود.